Dakrenovatie

Bij aanschaf van het huis was het dak in redelijke staat. De constructie en het dakbesschot zagen er goed uit, hier en daar met wat vraat maar dat leek (lijkt) oud. Op het dak zaten eterniet leien die niet mooi maar wel effectief waren. Af en toe lekte er eens wat maar dat was met een emmertje en een bakje wel op te vangen. Vorig jaar nadat de schoorstenen vernieuwd werden ging de conditie van de leien snel achteruit. Volgens schattingen van buurman Marcel zou een nieuw dak wel 50 a 60.000 Euro gaan kosten…

Reden om maar eens te kijken of dit niet anders kon. Marcel raadde ons aan om het zelf te doen en na veel wikken en wegen besloten we in Januari 2008 om met hulp van Jaap te gaan beginnen. Na veel zoeken op internet hebben we leitjes, isolatieplaten, dakramen en allerlei andere materialen gekocht. Tussendoor hadden we nog een rolsteiger aangeschaft en ook Marcel leverde nog wat steigermateriaal. Op 28 april konden we dan eindelijk beginnen met het slopen van het oude dak.

Jaap ging met de schep het dak op om de oude leien eraf te steken en Michel en Gertjan om de oude rommel af te voeren. Het weer leek in het begin redelijk maar al snel kwam de regen met bakken tegelijk uit de hemel. Het liep in stromen het huis binnen, gelukkig waren we nog niet bij de slaapkamers aangekomen. Zo goed en zo kwaad als het ging hebben we met zeilen de kritische delen beschermd In allerijl hebben we vervolgens de isolatieplaten erop gelegd zodat het ergste water buitenbleef. De volgende dagen bleef het wisselvallig maar toch lukte het om in een dag of vier alle platen, gootbeugels, het folie en de panlatten te plaatsen. Cor Vermeijs kwam ook nog een paar dagen helpen.

Eindelijk kon het leitjesleggen dan beginnen. De eerste rijtjes duurden vrij lang omdat er veel geknipt en gerekend moest worden. Het dakvlak was uiteraard niet rechthoekig dus er moest nogal wat gecorrigeerd worden. Daarna was het vooral een kwestie van meters maken…veel meters!

Na vier weekenden stug doorklussen waren we de schoorsteen gepasseerd en zatten er twee dakramen in. Tussendoor bleek helaas wel dat ik twee soorten leien had gekregen met verschillende maten. Op het oog zag je dat niet maar het scheelde 8 mm in lengte en 4 mm in breedte dus dat krijg je er niet netjes op. Dat betekende een flinke sorteeractie met veel extra gesjouw. Gelukkig had Jaap een stevige benzine bouwlift aangeschaft zodat we niet meer alles met een takeltje hoefden te doen. Ook de schoorstenen zijn netjes in het lood gezet zodat we eindelijk geen emmertjes meer op zolder hoeven te zetten, daar was het uiteindelijk om begonnen.

Na de zomer zijn we met de tweede helft en de kopse kanten begonnen. De herfstvakantie en veel weekenden gingen er aan op. Ook nu zat ‘the devil in the details’, vooral de nokleitjes kosten veel tijd. Die moesten allemaal geknipt worden en tussen de leitjes moest een loodslab gemaakt worden. Maar uiteindelijk was het eind november dan zover. De eerste sneeuw was inmiddels gevallen en met handschoenen aan kon het laatste leitje er worden opgelegd. Wat een klus.