Na dat in het najaar van 2009 de laatste lei op het dak gespijkerd was begonnen we in de winter van 2009/ 2010 met het opknappen van het schuurtje. In het woonhuis werden langzaam de definitieve plannen duidelijk en de fietsen en het klushok moesten plaatsmaken voor andere zaken. De eerste grote klus was het leegruimen van het schuurtje, er stond bijvoorbeeld nog een flinke partij eternietleien van het huisdak in. Via Werkspot.nl vonden we uiteindelijk een bedrijfje dat de leitjes wilde afvoeren. Helaas was de winter streng en lang waardoor grondwerkzaamheden en de verwerking van beton en cement niet makkelijk waren. Tussen de vorstdagen door groeven we een sleuf voor leidingen tussen het huis en de schuur. Een ongelooflijk modderige klus!
De volgende stap was het storten van een fundering voor de nieuwe pui die in plaats moest komen voor het zeiltje en de authentieke maar helaas vergane deur en planken. Rond de vorstgrens en met de resten sneeuw er nog omheen lukte het om een bekisting te maken en die vol beton te storten.
Ondertussen was ik in Rotterdam begonnen met de deuren. Een enkele deur voor het smalle deel van de schuur en een dubbele voor het bredere deel. Dikke deuren met veel isolatie want we hadden besloten dat het schuurtje ook vorstvrij moest kunnen blijven in de winter. Een stuk beter voor het gereedschap en de fietsen. Patrice Saive sprak de legendarische woorden: ‘Gert, Tu vas faire un bunquere’?
Bij de houtzagerij kochten we stevige balken en planken om de pui van te bouwnen. Ook die werd goed geisoleerd met dikke lagen Rockwool, PUR, mastiekkit en multiplex.
We bleven geplaagd door de winter en de lage temperaturen. Bij het metselen van de muurtjes voor de pui was het rond het vriespunt en in de avond begon de temperatuur rap te dalen. Met bouwlampen, emmers warm water en dekens probeerde ik de temperatuur van het verse metselwerk boven de vorstgrens te houden, dat lukte op een paar delen wel maar op andere niet. Daar kon je na een dag de stenen gewoon weer van elkaar af rapen. Dus dat betekende de steentje weer afbikken en later nog een keer opnieuw proberen. C’est la vie.
Nadat met veel pijn en moeite de oude vloer van bakstenen en zand-cement vloer uit het schuurtje weggebikt waren konden we aan de betonvloer gaan beginnen. Met materiaal van de Gedimat en onze trouwe Dizzy werd de eerste vloerlaag gestort.
In de Paasvakantie werden de volgende lagen op de vloer aangebracht. Allereerst een laag isolatie en de vloerverwarmingsbuizen en daarna met behulp van de hele familie een zand-cement vloer. Uiteraard in de stromende regen en een enorm modderballet.
Het mooie vakwerk muurtje stond letterlijk op instorten en moest worden gestut met een plank. Om zoveel mogelijk toch te behouden bouwden we aan een kant een nieuwe muur die de oude muur met schroeven ,ankers en cement steunde tot hij ook weer stevig was.
Uiteindelijk moesten de deuren er nog in worden gehangen, de ruitjes geplaatst en de sloten gezet. Daarna moesten ook de stellingen en al het gereedschap nog worden verhuisd. Maar toen was het dan toch zover: een schuur om trots op te zijn!
Bêche 62 